4 maanden. Zo lang blijf ik in Ierland.4 weken. Zo lang schat ik te blijven bloggen. Dus geniet ervan voor het gedaan is!
4 dagen. Zo lang ben ik hier nu al. Het lijkt langer, maar er is dan ook al veel gebeurd. Woensdagavond ben ik met een milde kater geland in Shannon, ofte An tSionna. Alles heeft hier twee namen. Ik ben Aline, maar ook Aileen. Mijn Erasmusbuddy Hermien mag je altijd Hermione noemen -HaHa.
Na een helse taxirit (4 mensen, 4 koffers, 4 stuks handbagage, 4 plaatsen, géén busje) stonden we eindelijk voor ons Dreamhouse. Het was nog net hoe we het ons herinnerden, alleen was de rozenstruik vooraan ondertussen verwelkt. Enige spanning bij het aankloppen. Je probeert je al weken een beeld te vormen van de Duitse Holger en de Zwitserse Léanne, maar do they live up to it? Voor een groot deel doen ze dat inderdaad. Holger is inderdaad de zwijg- maar minzame Duitser met het lange lijf die nog schaamte voelt als Hermien vertelt dat ze uit Ieper komt. Léanne is een hartelijke Zwitserse die zeer sociaal is, maar absoluut geen Frans wil spreken. Ze is hier om te leren. Dat vormt iets van een probleem, want Arthur is een Fransman die het Engels liever vermijdt, om ze begrijpelijke redenen. Maar hij is een hilarische kerel en ziet er een beetje Iers uit: rost haar, bleek. (Ja, dat beeld van de Paddy's klopt echt!) Een Belgisch triumviraat at Chestnut Close 615, want Charlotte komt van Rochefort. Ze is een beetje jongenszot. Wanneer ze Frans begint te praten, gaat het altijd om een jongen die haar niet mag verstaan. Zo kunnen ik en Hermien ons Frans ook wat bijschaven, vooral in superlatieven betreffende heetheid. We hebben hier ook last van een aantal hangers uit de buurt. Maria komt uit Zweden en is een rockmeisje. Ze vindt dat ik eruit zie als een Swedish pubgirl. Ik neem het op als een compliment. Eveneens uit Zweden: Johan. Hij ziet er heel stoer uit met z'n zwarte kleren en piercing, maar eigenlijk is het een zeer sociale, zelfs koddige gast! Hij woont in hetzelfde huis als Petr. Die komt uit Tsjechië en vindt een alcoholpercentage van 60% voor mietjes, slik.
Donderdag en vrijdag waren introductiedagen aan de Universiteit. De UL is echt poepchic! Op gebied van sport bevind ik me hier bijvoorbeeld in het Walhalla. Limerick heeft het eerste Olympisch zwembad van Ierland én de enige indoor roeisimulator. Dit is ook the capital of rugby en homebase of extreme frisbee. Van zo'n aanbod zou een mens bijna sportief worden, bíjna. Maar ik plan me wel bij de badminton- of tennisvereniging aan te sluiten. En voor 2 euro kan je hier zwemmen en een sauna nemen. Love it! Je kan kiezen uit meer dan 60 societies: van Debate Team tot paardrijden, van de Laughing Club tot de Christelijke koorzangers, geen grap. Oh, en de studentenvereniging heeft geen kelder. Neen, ze hebben een heel gebouw op de marketplace van de campus! Tough break, Filologica.
Vrijdagavond heeft Arthur gekookt voor de hele bende. Hij kookt zeer graag en goed, wat wel eens een lifesaver zou kunnen blijken! Hij had een Sauterne gekocht om zijn Tajine te complementeren. Sauterne is BAH! We drinken hier liever Bulmers Cider en cheap Duits bier, maar alcohol is hier zeer duur. Een biertje in de studentenpub kost vlotjes €4,30. Major grief. Nu goed, feesten moet je toch. En dat hebben we vrijdagavond voor het eerst gedaan. Er was een party voor de buitenlandse studenten georganiseerd, met Ierse muziek en dans. Het was hipper dan het klinkt en er volgde ook een "echte" fuif. De Erasmussers zijn allemaal behoorlijk vibrant! Zeker de Amerikanen hoor je van op afstand komen. Ze werden helemaal gek bij 50cent en Rihanna.
Zondag, vandaag, hebben we de universitaire domeinen verkend. De meeste gebouwen zijn zeer modern en het domein is fantastisch! De Shannon loopt er midden door en de brug naar de overkant is ontworpen door Eiffel Engineering, de mannen van dien toren! ^^ Chauvinisme aanwezig? Check.
Maar Limerick is natuurlijk niet het land van melk en honing. Het is hier koud en het regent dagelijks. Geen enorme stormen, maar toch irritante motregentjes. Limerick heeft ook de naam een ghetto te zijn: stab city. Dat lijkt misschien overdreven, maar we zijn hier al bijzonder veel gewaarschuwd voor alcoholici, overvallers en verkrachters ("You might feel dirty afterwards, but don't wash yourself en go straight to the police."). Gelukkig hebben we tot dusver enkel last gehad van de buurtkinderen: stuk voor stuk kleine Vicky Pollards en het mannelijke equivalent ervan. Gisteren hebben ze eieren op onze ruit kapot gesmeten. We plannen wraak.
Morgen beginnen de lessen. We willen in de eerste weken zo veel mogelijk lessen volgen, dus is ons lessenrooster belachelijk overbooked. De lessen lijken wel heel leuk! Morgen begin ik met Contemporary Women's Writing, chicklit met andere woorden. Helaas vindt die les plaats om 9 uur. Dat is hier wel het vroegste en alle lessen slechts 50 minuutjes, oh yes ^^
Er valt veel te vertellen over Limerick. Ik denk dat ik nog wel eens zal posten.
Goodnight
Xx, Aileen
